PORADNIKI

Papierowa wiklina – niewidzialne zakończenie [mini kurs]

Zrobiliście podkładkę, doniczkę lub bransoletkę z papierowej wikliny i nie macie pomysłu jak ją zakończyć? Podpowiem Wam: użyjcie niewidzialnego zakończenia (naprawdę nie mam pojęcia jak może się ono fachowo nazywać).

W przeciwieństwie do prostego zakończenia , „niewidzialne” ukrywa rurki osnowy, które mogłyby np. rysować blat stołu. Co więcej, pozwala na zachowanie jednolitej wysokości na brzegach (np. zakończenie typu warkocz podnosi krawędź podkładki/doniczki itp). 

 

Jak zakończyć podkładkę z papierowej wikliny?

Wczoraj pokazywałam Wam jak wykonać podkładkę z papierowej wikliny przy użyciu splotu w jodełkę (to połączenie dwóch splotów: ósemkowego i ósemkowego odwróconego).  

Tę samą podkładkę zakończę niewidzialnym zakończeniem. Do dzieła!

1. W tym miejscu moja podkładka osiągnęła wielkość zbliżoną do pożądanej (zawsze trzeba doliczyć ok. 0,5 -1 cm na zakończenie). 

2. Przewracam ją na lewą stronę. Palcem wskazuję rurkę zmiany (w przypadku splotu w jodełkę; w innym jest to rurka od której rozpoczyna się nowa warstwa splotu).  

3. Obcinam rurki, które oplatały rurki osnowy. Jedna sięga do rurki zmiany, a druga kończy się rurkę wcześniej.

3. Przystępuję do zakończenia. Zakończenie odbywa się w prostym schemacie: nad-pod-nad. Biorę dowolną rurkę osnowy.

4. Przekładam ją nad kolejną rurką osnowy.

Jeśli chodzi o kierunek to przypatrzcie się gdzie teraz znajdują się obcięte rurki, które oplatały. Tak, są u góry i gdyby dalej miałyby oplatać to kierowałyby się w lewą stronę.

Dlatego ja zakładam wybraną rurkę nad pierwszą rurkę po lewej.

5. Teraz rurkę przekładam pod kolejną rurkę osnowy.

6. I kierują rurkę znowu nad następną rurkę osnowy. Schemat skończył się.

7. Wykonałam cały schemat nad-pod-nad, dlatego teraz obcinam rurkę, która znajduje się w położeniu „nad”. Robię to mniej więcej na wysokości danej rurki. 

Tak wygląda kawałek zakończenia po wykonaniu pierwszego schematu:

8. Rozpoczynam nowy schemat. Biorę kolejną rurkę osnowy.

9. Układam ją nad następną (od lewej) rurką osnowy.

10. Potem kieruję ją pod kolejną rurką osnowy.

11. I znowu układam ją „nad”.

12. Obcinam. Postępuję według schematu z pozostałymi rurkami osnowy.

13. Aż do momentu kiedy pozostaną 3 rurki osnowy. Wtedy uważam, żeby nie zmienić wyglądu splotu. 

Zobaczcie, z pierwszą rurką z pozostałej trójki postępuję według schematu nad-pod-nad. Jednak w miejscu „nad” brakuje mi rurki osnowy na której mogłabym oprzeć rurkę i ją obciąć.

14. Rurki osnowy nie ma, ponieważ jest już częścią zakończenia. Pokazuję Wam palcem, w którym miejscu się ona znajduję.

Na wskazanej wysokości obcinam rurkę.

15. Teraz biorę drugą rurkę osnowy z pozostałej teraz już dwójki rurek i postępuję według schematu. Rurka przechodzi nad ostatnią rurką osnowy i powinna znaleźć się pod następną rurką osnowy. Tej drugiej nie ma, bo również jest już częścią zakończenia – zobaczcie, wskazuję ją palcem. 

Teraz delikatnie rozchylam  (unoszę do góry) rurkę będącą częścią zakończenia i przekładam moją rurką w taki sposób, aby była pod. Troszkę naciągam, aby wyrównać splot i obcinam wystającą rurkę.

16. Pozostała mi już ostatnia rurka osnowy, którą muszę wciągnąć w zakończenie podkładki. Nadal obowiązuje schemat nad-pod-nad. 

Znów brakuje mi rurki, która pozwoliłaby na położenie na niej ostatniej rurki osnowy (nad). Powinna być w tym miejscu, gdzie wskazuję palcem. Znów delikatnie unoszę ją do góry i przekładam ostatnią rurkę osnowy.

17. Wystająca rurka musi zrobić drugi krok schematu, czyli opleść pod kolejną rurkę osnowy (będącą już częścią zakończenia).

18. Najpierw przewracam podkładkę na prawą stronę. Na zdjęciu widzicie wystającą rurkę, czekającą na drugi krok schematu. Palcem wskazuję rurkę osnowy będącą częścią zakończenia. 

19. Jednak, aby splot był jednolity, wystającą rurkę będę przekładać przez otwór zrobiony po lekkim podważeniu dwóch rurek, zobaczcie:

20. Rurkę naciągam, aby wyrównać splot i obcinam. Pamiętajcie, aby pozbyć się jeszcze kawałków dołożonych rurek osnowy. Przydadzą się Wam małe, cieniutkie nożyczki.

I podkładka gotowa! Teraz możecie ją zabarwić, albo tylko zabezpieczyć lakierem. Więcej o malowaniu i lakierowaniu rzeczy z papierowej wikliny mówię tutaj.

 

Jak prezentuje się takie niewidzialne zakończenie? Możesz zobaczyć je w mojej podkładce na stół. Jeszcze więcej zdjęć znajdziesz tutaj.